Dit is een gratis gastenboek
Klik hier voor extra mogelijkheden
Gastenboek van About Trees And Ducks
Gastenboek bestaat sinds 24 oktober 2008
777 berichten
Schrijf een bericht in dit gastenboek

Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Melvin op 21 mei 2014 om 00:29
|| 83.81.145.7
Alleen filmpjes plaatsen is nogsteeds een beetje half werkend -.-

Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Melvin op 21 mei 2014 om 00:28
|| 83.81.145.7
o/ gastenboek leeft nogsteeds enzo

Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Melvin op 21 oktober 2013 om 02:08
|| 94.208.70.80
Een goedendag Marc.
Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Marc op 18 oktober 2013 om 21:34
|| 83.84.136.36
Hallo.
Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Melvin op 1 januari 2012 om 02:13
Website || 83.86.169.120
En nu ook happy newyear
Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Melvin op 25 december 2011 om 14:19
Website || 83.86.169.120
Vrolijk kerstfeest gastenboek
Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Melvin op 16 december 2011 om 09:28
|| 83.86.169.120
Nadat de wonder van Annelies waren bepleisterd besloten alle mensen in de hightech Marc-schuilkelder dat we onze eigen planeet moesten veroveren, want ja wie wil er nu op dezelfde planeet leven als mensen die pizza een groente noemen! Daarnaast waren de terroristen ook niet echt de beste buren, ze maakten zoeen herrie als ze weer is hun eigen huis opbliezen. Iedereen was het er wel mee eens, en in de verte riep een bijl met een monocle hard "Qui qui mon ami!" naar de spreker die dit idee had voorgelegd.

Nu moesten zei eerst een degelijk ruimteschip maken, Marc had natuurlijk niet gerekend op het maken van een ruimte schip dus moest iedereen maar gaan zoeken naar materiaal buiten. Dus de deuren gingen tijdelijk open, het was erg stil en nogsteeds mistig buiten, daarnaast kon je niet te lang in deze giftige mist lopen aangezien mensen die er al eerder uit kwamen zich erg raar gingen gedragen. Gister dacht een man nog dat een kat een dartpijl was en probeerde ermee te gooien! Gelukkig konden de omstanders net nog de kat uit zijn handen grissen.

We kwamen uiteindelijk tot een besluit dat we in groepen om de 30m in de mist naar spullen zouden zoeken en dan 30m zouden rusten en ontgiftigen. Het duurde vele dagen voordat alle materialen waren verzameld, Kevin de autotechneut was al druk bezig met het in elkaar zitten van een schip, om de een of andere reden leek het schip op een gigantische hamburger... Maar volgens al onze geleerden was dit het meest efficiŽnte vorm, en ging het het langste mee. Het duurde zoeen 5 weken voordat het schip klaar was.

Toen ging iedereen voor het eerst het schip in, het was gigantisch! Dat niet alleen, het had ook alles waar je vroeger alleen van had kunnen dromen. Als je binnenkwam liep je eerst het winkel centrum binnen waar je alle stijlen kleren kon kopen, van een lendendoekje tot de meeste moderne mode. Als je dan door het winkel centrum liep richting de boeg kwam je eerst langs een dierentuin, niet alleen had deze dierentuin een mannetje en vrouwtje van elke nog levende soort dieren, ook hadden ze van elk dier dat was uitgestorven DNA opgeslagen. Terwijl mensen langzaam door de dierentuin liepen was er een gil van een vrouw achterin de mensen massa en ze wees omhoog. Boven hun was een gigantisch aquarium, en er zwom zojuist een walvis over hun heen, ze werden gerust gesteld door de bouwers van het schip dat het glas niet kon breken zelfs al zou er een raket tegen worden geschoten. Na al dit lopen was het al erg laat geworden en de gesimuleerde dag kwam aan het einde op het schip en we besloten een kwam op te zetten in de dierentuin. We haalde was eten uit een dichtbijzijnde voedsel hut en maakte een klein kampvuurtje. Mensen vielen langzaam in slaap...

De volgende dag werden mensen wakker gemaakt door de brullende roofdieren, voertijd was al begonnen en er waren al robots druk bezig dieren eten te geven. De groep mensen liep langzaam verder, ze kwamen langs een vreselijk groten tuin waar natuurlijk alle planten te vinden waren, en ook planten die uitgestorven zijn waren natuurlijk te vinden in de DNA opslag. Nu kwamen we in het woongebied, eerst kwamen er pretparken voor de kinderen, toen de bioscopen met alle films die er ooit gemaakt waren. Concerthallen die elke soort muziek hadden natuurlijk. Toen naar de meer praktische delen van het woon gebied, een ziekenhuis, verschillende winkels voor eten, en natuurlijk nog huizen om in te wonen! De meeste mensen haakte af van de groep en gingen naar hun huizen om deze in te richten. Er bleven nog een handje vol mensen over om hun reis door het schip verder te zetten naar de brug van het schip. Eenmaal daar aangekomen namen Marc, Jessica, Annelies, David, Kevin, Darren, Thijs en Melvin plaats in hun stoelen en het schip begon met opstijgen....
Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Jessica op 6 november 2011 om 15:14
|| 195.240.132.120
Wow wie heeft die kleuren zo gedaan je kan echt niks lezen, ik moet maar eens tegen lies gaan zeuren daarover.
Het laatste bericht is uit augustus! dat is vet lang geleden...
dus ik ga maar verder met je verhaal melvin.

Sinds een paar weken was de algemene bevolking erachter dat de aarde ging ontploffen over precies 5 jaar. Gelukkig wisten de overheden dit allang en zijn er maatregelen getroffen om mars en nog wat andere locaties in de toekomst bewoonbaar te maken. Deze oplossingen werd samen met het nieuws gepresenteerd op een "We hebben goed nieuws en slecht nieuws..." manier. De bevolking reageerde relatief relaxed. Misschien omdat de vn de paar dagen daarvoor de lucht al aan het behandelen was met cannabis dampen. "Wat een vreemde mist..." Vond Hilary Clinton op tv.
Hoe dan ook Iedereen wilde graag zijn bevolking veilig op mars krijgen en het liefst natuurlijk een groter en vruchtbaarder stuk land eraan overhouden. Nu weet ik weinig van mars maar laten we aannemen dat het relatief koud is, vanwege de afstand met de zon. Dit word door de VN gezien als prettig want ja, alle mogelijkheid voor een broeikaseffect waar mensen niet over gaan klagen. Amerika wilde graag 1/3e van mars. Dit kon precies want Europa mocht dan verder 1/5e die bouwden toch graag alles dicht op elkaar en de rest van de wereld, of te wel communisten en terroristen moesten maar even kijken wat ze met de rest deden, dat was toch voornamelijk water.

europa vond het eigenlijk een mooie kans om geen europa meer te worden, eindelijk weg van die eeuwig zeikende fransen/duitsers/belgen/italianen.... Dus die wilden graag zelf hun buren uitzoeken, dit vond amerika een beetje suf want dan was europa geen blok meer tussen hen en de um.. niet westerse beschaving. Obama kreeg tranen in zijn ogen, als hij dit niet kon oplossen zou hij zeker niet herkozen worden, en Angela merkel had stoom uit haar oren. "Europa gaat voor die derde wereld oorlog zorgen als je ons nog langer naast die stokbrood eters en dubbeltjesdraaiers laat leven!"

Maargoed terug naar Marc. en zijn schuilkelder, uitgerust met supercoole apparatuur zoals een toffe mensen spotter een soort bliep ding wat afgaat als er toffe mensen zijn. Dit was natuurlijk helemaal geen handig systeem want in die kelder met Marc en zijn matties was die constant aan het bliepen. (vooral als jessica in de buurt was.) autotechneut kevin ging het maar eens veranderen. De ingebouwde hydrolics hielpen alleen niet zo goed.
Annelies sloeg haar stats boek maar eens open, dit was een uitgelezen kans om dat cijfer eens op te gaan halen.
Jessica plakte pleisters op de wonden die spontaan ontsp op de huid van annelies door de stats. moordspul is dat.



PS sinds wanneer heeft gastenboek spellingscheck? ik mag dit wel En goeie filmpjes zeg.
xxxxxxxxxxx
Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Melvin op 23 augustus 2011 om 20:49
Website || 83.86.7.166



Maareh komdop vaag zijn? Misschien moeten we weer is een verhaal starten? Of misschien niet, ik zal wel gewoon wat opschrijven wat er in me opkomt, en aangezien jij de laaste bent die hier heeft geschreven Marc ben jij voor nu de hoofdpersoon. Natuurlijk kunnen we dit altijd later nog veranderen. Ook mag je het verhaal best aanpassen mocht u dit nodig vinden.


============================================
----------------------------------------------------------------------------------------
============================================
Het begin van de 3e Wereldoorlog

Het was een zwoele zomeravond, Marc lag op een bankje in de tuin heerlijk een boek te lezen toen hij langzaam indutte. Langzaam begon hij te dromen, het was de droom die hij al had sinds hij was geboren. Hij was in zijn kamer terwijl zijn ouders in paniek wat nood spullen aan het pakken waren, "Marc schiet op en pak wat kleren!" riep zijn vader. Terwijl hij zijn kleren snel in de tas gooide die er al stond begon heel het huis te trillen, toen Marc uit het raam keek zag hij het, het huis aan de overkant van de straat was met de grond gelijk en de aangelegen huizen waren zwaar beschadigd. Maar waarom? Waarom leek het alsof er een oorlog was? "Marc, Marc!". Hij werd wakker gemaakt door zijn zusje. "Wat is er?" vroeg hij nadat hij hoorde dat zijn zusje haar stem een beetje paniekerig klonk. Ze wees naar de tv, en beide luisterde ze met spanning. "Dit is een nood uitzending van de NOS, een uur geleden heeft de Europese Unie officieel oorlog verklaart met de V.S. wij adviseren u zoveel mogelijk nood rantsoenen te halen". De presentator had niet eens de laatste woorden uitgesproken en auto's vanuit de hele straat raceten al naar de dichtstbijzijnde winkels. Gelukkig was Marc voorbereid, Waarom wist hij niet tot dit moment, maar nu de tijd was gekomen wist hij dat de bunker groot genoeg was voor meerdere families. Hij belde snel zoveel mogelijk van zijn vrienden op maar de meesten waren natuurlijk al vertrokken om voedsel op te kopen. Gelukkig was er een nood voicemail systeem opgezet en kon hij bij degene die niet opnamen een bericht inspreken. Nu was het wachten op wie er zou komen opdagen.


Stilte voor de storm

Het was raar, een dag nadat de EU de VS de oorlog had verklaart maar niets leek veranderd, alsof niemand de waarschuwing serieus had genomen. Mensen gingen gewoon naar hun werk en school en er was geen paniek op straat. Marc had een grote lijst met mensen die zijn aanbod hadden aangenomen, er zaten zelfs wat mensen bij die hij jaren niet had gezien "Wat gaaf, beetje nostalgie" dacht hij en kreeg een glimlach op zijn gezicht. Hij liep naar beneden om de voorraden in zijn bunker te bekijken. Hij zag dat hij toch nog wat extra brandstof en voedsel moest halen en besloot deze dag te wijden aan het klaarmaken van zijn bunker en vertrok toen naar de winkel. Hij was nog maar net klaar met de laatste spullen inladen in de auto en toen hoorde hij het, het luchtalarm ging af. Hij racete zo hard als hij kon terug naar huis.


De eerste bommen

Het was precies als in zijn droom, hij stond boven kleren in een tas te stoppen toen hij een oorverdovende knal hoorde van de andere kant van de straat, alles lag in puin. Snel rende hij naar beneden en naar zijn bunker. De bunker was in de tuin, het was niet zomaar een tuin aangezien hij een van de beste natuurkundige was in de wereld. Niet alleen was hij slim, hij had het eerste werkende wormgat gemaakt voor lange afstand reizen in de ruimte. Maar jammer genoeg had hij hier nu niets aan nu hij gewoon op aarde zat in een bunker omdat de E.U. het niet eens was dat de Amerikanen een stuk land hadden geclaimd op Mars. "Waarom moesten mensen altijd zoveel drukte maken over niets?" dacht Marc. Daar zag hij wat mensen aankomen die hij had gebeld, dit zouden de laatste moeten zijn zei hij tegen zijn vriendin terwijl hij zijn lijstje bijwerkte.

=============================================
------------------------------------------------------------------------------------------
=============================================
En meer weet ik voor nu niet
Quote dit bericht in een nieuw bericht
Geplaatst door Bert Visscher op 22 augustus 2011 om 23:12
|| 83.84.138.180
En het eenzame gastenboek zong:
 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
Volgende